Aanscherping van de maatregelen

Daar gáán we weer. Was en is mijn gevoel naar aanleiding van de scherpere maatregelen die we maandagavond te horen kregen. Helaas zijn de maatregelen nodig, want het gaat niet de goede kant op met het aantal besmettingen, en ook nu komt de reguliere zorg onder druk te staan. Los van de corona-patiënten raakt dit dus ook andere mensen die voor behandelingen en operaties naar bijvoorbeeld het ziekenhuis (zouden) moeten.

Het gaat niet goed in Nederland, niet goed in IJsselland, niet goed in Dalfsen met het aantal coronagevallen. De afgelopen dagen waren er ineens niet langer 1 of 2 besmettingen per dag in de gemeente Dalfsen, maar 5. En de getallen van gisteren en vandaag moet ik nog horen. En ook is er inmiddels bij een bedrijf sprake van een cluster van besmettingen (meerdere besmettingen die dezelfde bron hebben).

We gaan dus helaas wat terug naar af. Het is niet anders. Er gelden weer regels die lijken op waar we ons tussen maart en juli ook al aan moesten houden. Het is de komende weken niet toegestaan om met meer dan 4 mensen georganiseerd samen te komen. In totaal mogen er in één ruimte wel 30 personen samen zijn, maar niet als één gezelschap. En dat is heel erg slecht nieuws voor onze ondernemers in horeca en toerisme/recreatie, de Kulturhusen en verenigingen en instellingen. En het is simpelweg heel erg slecht nieuws voor ons allemaal. Voor ons gevoel van vrijheid en veiligheid en voor ons welzijn.

Ik ben aan het nadenken over een manier waarop ik hierover met u in gesprek kan gaan. Wat zijn de gevolgen voor uw dagelijks leven? Hoe kunnen we elkaar helpen deze tijd (die misschien nog wel even voortduurt)? Wat kan een gemeente (gemeenteraad, college van B&W, burgemeester, ambtelijke organisatie) daarin betekenen? Wat betekent deze tijd voor hoe we in onze gemeenschappen samenleven? We leken met een paar maanden sociale onthouding een eind te zijn in de bestrijding van het virus. Maar dat was misschien wishful thinking, denk je met de kennis van nu. Ik houd me aanbevolen voor suggesties hoe we zo’n gesprek samen kunnen (blijven) voeren. Nu we weer in een soort lock-down zijn terecht gekomen, pak ik mijn ‘gewoonte’ om een paar keer per week een dagboek via Facebook bij te houden in elk geval weer op.

Ook in mijn dagelijkse leven voel ik me weer beperkt. Thuis werken is minder prettig dan met mensen samen, in de samenleving en op het gemeentehuis. En waar het in de periode maart-juni 's avonds heerlijk lang licht bleef, is dat nu wel anders. Wandelen is er dus minder bij. Dus is het zoeken naar andere inspiratie en energie. Ook voor mij. Mooie muziek, een boek, en binnenkort dan toch misschien eindelijk dat beginnerscursusboek Japans eens openslaan. En uiteraard heb ook ik helaas mensen in mijn eigen omgeving waar ik me zorgen over maak, en waar dingen spelen als eenzaamheid, ziekte, werkloosheid. Ik probeer te helpen: te ondersteunen, perspectief en hoop te bieden en op nieuwe manieren te zorgen voor aandacht en gezelligheid.

Een ander nieuw hoofdstuk zijn de mondkapjes. Gistermiddag zou ik juist bij een horecagelegenheid naar binnen stappen, toen ik op de autoradio hoorde over 'de mondkapjes'. Een dringend advies van het kabinet om een kapje te dragen in publieke binnenruimte. En aldus geschiedde. In de zomer droeg ik er ook al één in Duitsland en Frankrijk, maar daar was ik niet de enige. Gisteravond waren mijn collega en ik de enigen met een mondkapje toen we naar binnen gingen in De Mol. En dan voel je je toch wel een beetje een bankrover. Iedereen keek ons aan. Over de drempel van het dragen van een mondkapje ben ik nu dus al heen.

Pagina opties

De servicepunten Lemelerveld en Nieuwleusen zijn gesloten tot en met tenminste 15 maart 2021. Het gemeentehuis blijft op afspraak geopend. Voor het gemeentehuis geldt een mondkapjesplicht!

Sluit venster