De toekomst en historie

7 en 8 april 2020. We zijn nu een maand onderweg met elkaar in deze coronacrisis. Op 9 maart werd gesteld dat we geen handen meer moesten schudden. En nu zijn we vier weken verder. Met heel veel meer maatregelen. En met veel gevolgen: voor de gezondheid, en voor onze samenleving in het algemeen. Vandaag waren er de eerste voorzichtige positieve berichten over het aantal ziekenhuisopnames (maar je zult maar zo ziek zijn dat je moet worden opgenomen - dat verdriet en dat leed blijven; hoe veel of weinig ziekenhuisopnames er ook zijn).

Het is niet dat we de crisis al achter de rug hebben, maar er ontstaat ruimte om over volgende fases na te denken. Ook in de persconferentie van Mark Rutte en Hugo de Jonge werd gisteren vooruitgeblikt op een volgende fase - na 28 april, na 1 juni. Duidelijk is dat we nog lang niet van de maatregelen af zijn, en dat we met elkaar invulling zullen moeten geven aan een "1,5-meter samenleving".

Gisteren keek ik de uitzending terug van Tegenlicht, van afgelopen zondag. Daar wordt nu een serie afleveringen gemaakt onder de noemer "Virus vergezichten". Een trendwatcher en een psychiater reflecteerden daar op de tijd waarin we terecht komen: ontstaat er meer ruimte voor verstilling, voor trager leven, voor zingeving? Gaan we naar een samenleving waarin globalisering wat minder de norm is? Maar ja: wie het weet, mag het zeggen. Niemand heeft een glazen bol.

Ik heb deze weken meer tijd dan anders voor telefoongesprekken. Tijdens een van die gesprekken met een dierbare vriendin zei ze aan de telefoon dat ze van me hield. En hoewel we wel vaker over emoties praten en een lach en een traan niet schuwen, was dit toch ook niet echt gebruikelijk (maar uiteraard heel fijn om te horen...). Dat dit misschien niet op zichzelf staat, bleek me deze week ook toen ik met een paar volwassen mannen in gesprek was (uiteraard op afstand). Die zeiden me "dit is de tijd waarin je elkaar vertelt dat je van elkaar houdt." En: "wij hebben het niet snel over emoties en dat soort dingen. Maar nu wel". Kortom: corona leidt tot andere gesprekken; leidt tot het benoemen van je gevoel en tot het uitspreken van je verbinding tot een ander. En dat is natuurlijk prachtig. De kern van ons mens-zijn, zou ik zeggen. Of het een blijvend effect is? Over 50 of 100 jaar kijkt men terug op deze tijd. Pas dan zal duidelijk worden wat er echt gebeurd is met onze samenleving; welke ontwikkeling we hebben doorgemaakt.

Over historie gesproken: vandaag mocht ik bij de Historische Kring Dalfsen het eerste exemplaar van Rondom Dalfsen #98 in ontvangst nemen. Een speciale editie rond 75 jaar vrijheid. Hoewel ik nog niet de kans heb gehad om de inhoud geheel tot me te nemen, geeft het doorbladeren van het blad blijk van waardevolle verhalen en bevat het blad sprekende foto's van rond de bevrijding.

Vandaag plofte ook op uw deurmat, samen met de huis-aan-huis-bladen, een speciale folder rond 75 jaar vrijheid. Door 'de corona' zijn alle festiviteiten en bijeenkomsten waar zó veel vrijwilligers met zó veel energie aan gewerkt hebben, helaas afgelast. Wel is het mogelijk om een fietstocht te maken langs de 12 locaties waar vliegtuigen zijn neergestort. Daar zullen ook borden te vinden zijn met nadere informatie. En om 75 jaar vrijheid nog wel voelbaar en tastbaar te laten zijn, roepen we iedereen op om op de dag van de bevrijding van je dorp, de Nederlandse vlag uit te hangen. Dus mocht u thuis nog geen Nederlandse vlag hebben: u heeft nog net één of misschien twee dagen om er een aan te schaffen: op 10 april kan er gevlagd worden in Lemelerveld, op 12 en 13 april in Hoonhorst en Oudleusen en op 13 april in Dalfsen en Nieuwleusen.

Pagina opties

De servicepunten Lemelerveld en Nieuwleusen zijn gesloten tot en met tenminste 15 maart 2021. Het gemeentehuis blijft op afspraak geopend. Voor het gemeentehuis geldt een mondkapjesplicht!

Sluit venster