Inderdaad, dat is binnen een paar weken 180 graden omgekeerd

Lang vond ik de maand augustus de mooiste maand - dan ben ik namelijk jarig. Maar de laatste jaren pas ik mijn oordeel steeds aan, als het mei is. Dan vind ik mei de mooiste maand die er is. En ik denk dat dat objectief bezien ook wel zo is. De natuur is prachtig - zeker na de regen van de afgelopen week is de natuur weer crispy groen, en alles staat vol in bloei. Deze levendige lente duurt slechts even - daarna rollen we alweer richting zomer - maar het levert mij wel vaak een erg gelukkig gevoel op. Ook dit jaar. Ter compensatie van alles wat dit jaar niet is of zal zijn.

Het is niet altijd makkelijk in deze tijd woorden te geven aan wat je om je heen ziet, en wat je erbij voelt. We zitten met zijn allen middenin een nieuwe situatie, nog steeds verwonderd om ons heen kijkend wat er allemaal gebeurt en gebeurd is. Een perspectief op deze tijd ontwikkelen we pas later, als we kunnen terugkijken. In de krant las ik dit weekend (in elk geval) twee dingen die me nu al een nieuw blikveld opleverden; waarvan ik dacht: inderdaad, dat is binnen een paar weken 180 graden omgekeerd.

1. "In ons vorige leven", zegt de mevrouw die geïnterviewd wordt, "was iemand nadrukkelijk uit de weg gaan een belediging. Nu is het saamhorigheid".

Dit perspectief maakte voor mij in één klap veel duidelijk. Ik doe steeds heel erg mijn best 1,5 meter afstand te houden en loop met wijde bogen om mensen heen. Fysiek doe je daarmee iets wat verstandig is, maar je gevoel heeft er moeite mee. Mijn gevoel in elk geval. Precies zoals de geïnterviewde stelt. Ik merk dan ook dat het passeren van mensen, nog meer dan anders, gepaard gaat met oogcontact en een vriendelijk knikje of een 'goedemiddag'. Alsof je met vriendelijke communicatie dichtbij probeert te blijven - iets aan het compenseren bent voor de omtrekkende beweging waarbij je juist extra afstand neemt.

2. "Een nieuwe tijd, waar een zekere 'heropvoeding' bij hoort; dat het niet langer stoer is om met lichte koorts door te werken, maar juist asociaal: 'hoort niet, deugt niet'."

Een van de bepalende moment in mijn leven, was toen ik een jaar of 15 was. Tot dan toe gold de regel van mijn vader "als je geen koorts hebt, ga je gewoon naar school". Toen ik een jaar of 15 was, had ik een verkoudheid met een vrije serieuze holte-ontsteking, die gek genoeg niet leidde tot koorts. Maar ik kon nauwelijks iets op het bord lezen, zo'n pijn deden mijn oogholtes. Ik bepaalde op eigen houtje dat je ook ziek kon zijn als je geen koorts had. Een mini-revolutie in mijn leven. Ik ging vervolgens een paar dagen niet naar school. Die dagen voelden achteraf een beetje alsof ik gespijbeld had. Kortom: in mijn systeem ga je, zoals mijn vader mij opvoedde, heel calvinistisch gewoon aan het werk of naar school, ook al voel je je niet zo best. En dat is wat deze tijd ons leert: dat moeten we dus voortaan niet meer doen, om te voorkomen dat we anderen besmetten. Ik zal er aan moeten wennen dat ook ik wat heropgevoed moet worden......

Pagina opties

Het gemeentehuis is op afspraak geopend (14 0529). De servicepunten Lemelerveld en Nieuwleusen zijn vanaf 7 juni 2021 geopend. Voor het gemeentehuis en servicepunten geldt een mondkapjesplicht!

Sluit venster