Je stapt nooit twee keer in dezelfde rivier

Ik luister het nummer vanavond heel vaak achter elkaar: "'t is voorbij, de zon breekt door en alles wordt weer als hiervoor, kijk de soldaten komen thuis, de rook trekt op, de stad ontwaakt".

De tekst van het nummer " 't Is voorbij ", gezongen door Lenette van Dongen (tekst en muziek oorspronkelijk van ene Donald Long, over wie ik nergens iets kan vinden; vertaald door Jurrian van Dongen) raakt me altijd. Maar vanavond zeker.

In de week dat we herdachten en vierden. Dat de Tweede Wereldoorlog 75 jaar geleden is. 5 mei 1945. Vandaag is de dag dat 75 jaar geleden de oorlog toch niet helemaal voorbij bleek, in Amsterdam. Iedereen op het plein dacht dat de bevrijders er aan kwamen. Er heerste een opgelaten stemming. Maar de middag ontaardde in iets heel anders. Er werden 32 mensen doodgeschoten op de Dam.

En dan die tekst weer van dat lied.

"Langzaam wordt het tijd dat je je buren weer vertrouwt
want het graan moet weer gezaaid en ook de stad moet opgebouwd
alles is te koop er is weer brood en melk genoeg
nog even en er wordt ook weer gelachen in de kroeg"

Hoe vertrouwd en tegelijkertijd wereldvreemd moet het zijn geweest weer in je dorp, in je stad rond te lopen ná 5 mei 1945. Alles was nog steeds hetzelfde, maar niets was meer gelijk.

Vandaag is het 7 mei 2020. En gisteravond werd duidelijk dat we een nieuwe fase ingaan naar aanleiding van het coronavirus. En de tekst van het lied van Lenette van Dongen resoneert in mijn hoofd: we gaan langzaamaan weer een aantal dingen proberen te doen zoals we die twee (!) maanden geleden deden. Maar een heleboel dingen zijn nog lang niet zoals begin maart. En de vraag is of dingen ooit weer exact zo worden als we ze begin maart achterlieten.

Enerzijds overheerst nu voorzichtig blijdschap dat we een verdere versoepeling van de maatregelen tegemoet kunnen zien. Tegelijkertijd realiseren we ons dat alles erg broos is, en dat we met zijn allen ons best zullen moeten blijven doen om het virus de kop in te blijven drukken.

We herstarten onze samenleving, maar zullen nog lang met allerlei gevolgen te maken krijgen van corona. In onze economie, in onze relaties, in onze manier van leven. Daar komen vast ook veel nieuwe, mooie dingen in naar boven. Maar een gevoel van vervreemding zal er soms ook zijn en blijven.

Voor de melancholie de overhand neemt, zet ik nog maar even een ander nummer op. Het wordt het nummer dat me altijd opvrolijkt: "Oxala te veja" van Oquestrada. Ooit zag ik deze band optreden in de Melkweg in Amsterdam. Zelden een groter feest meegemaakt. (opname van een live optreden in Oslo: https://youtu.be/KwGUl6bUlM8)

(Het nummer van Lenette van Dongen komt uit haar programma "Vedette". Online vind je helaas alleen een deel van het nummer. https://youtu.be/dEf_Cue4w-I.)

Pagina opties

De servicepunten Lemelerveld en Nieuwleusen zijn gesloten tot en met tenminste 15 maart 2021. Het gemeentehuis blijft op afspraak geopend. Voor het gemeentehuis geldt een mondkapjesplicht!

Sluit venster