"Na de epidemie wordt alles anders - soms, een beetje"

 "Over het verleden valt in ieder geval meer met zekerheid vast te stellen dan over de toekomst." Ik dacht even dat het artikel in de NRC een postume bijdrage van Johan Cruijff was, maar dat was niet het geval. Deze quote staat in een artikel van Bart Funnekotter, wetenschapsjournalist, die in NRC schrijft over de sociaal-economische gevolgen van ziektes door de eeuwen heen. Een boeiend artikel waar als kop boven staat: "Na de epidemie wordt alles anders - soms, een beetje".

Het zijn onzekere tijden. Nu al. Laat staan dat we een idee hebben waar we uitkomen. Welke veranderingen zijn 'blijvers'? Thuiswerken, minder handen schudden - dat zijn de dingen waar best mee te leven valt, hoor ik om me heen. Maar een leven zonder cultuur, zonder horeca? Dat lijkt onvoorstelbaar.

In de serie Frontberichten kwam deze week een mevrouw van 101 jaar oud aan het woord. De mevrouw kreeg de vraag of zij de Spaanse griep had meegemaakt. Ze was er niet ziek door geweest, maar had wel begrepen dat mensen toen ook afstand van elkaar moesten houden. En deze week las ik op RTV Oost ook een stuk over de Spaanse griep. Ook in die tijd moest de schouwburg dicht blijven.

Kortom: in 1918-1919 was een aantal maatregelen die we nu nemen, ook van kracht. En daarná ontstond er toch een moment waarop mensen elkaar weer mochten opzoeken, en de schouwburgen weer open gingen. Ik ben erg benieuwd hoe dat toen is gegaan. Misschien binnenkort toch maar het boek van Laura Spinney lezen "De Spaanse griep. Hoe een pandemie de wereld veranderde".

In de tussentijd lees ik een boek over een andere grote ommezwaai in eigen land: "Eens ging de zee hier te keer", over de transformatie van Zuiderzee in IJsselmeer en de sociaal-economische en menselijke gevolgen hiervan. Ik ben zelf opgegroeid in de Flevopolder, en heb daardoor een grote interesse voor verhalen over water dat land is geworden, en voor het leven onder NAP. In het Rijksmuseum is één van mijn favoriete werken De sluiting van het Veerse gat, een film van Bert Haanstra. Deze film en het boek dat ik nu aan het lezen ben, gaan vooral over het afscheid van de visserij in een aantal Nederlandse dorpen.

Terwijl onze economie nu door elkaar wordt geschud door de coronacrisis, put ik hoop uit het boek en (de herinnering aan) deze film: het is ons in het recente verleden vaker gelukt om een deel van de economie te hervormen (waarbij ik niet voorbij wil gaan aan het menselijke leed dat hiermee gepaard is gegaan, en de gevoelens die daar nu nog bij leven). Wat staat ons nu te wachten? Het artikel van Bart Fennekotter geeft het antwoord (met een knipoog): "voordat we op vragen over de toekomst antwoord kunnen geven, moet Covid-19 eerst geschiedenis zijn".

Morgen begint een nieuwe werkweek: laten we er met zijn allen de schouders weer onder zetten. En sterkte voor diegenen die dat nu even niet gegund is.

Pagina opties

Het gemeentehuis is op afspraak geopend (14 0529). De servicepunten Lemelerveld en Nieuwleusen zijn vanaf 7 juni 2021 geopend. Voor het gemeentehuis en servicepunten geldt een mondkapjesplicht!

Sluit venster