‘Als militair op missie wil je vrijheid brengen.’

Wij gaan in gesprek met mensen in de verschillende kernen van onze gemeente over hun bezigheden. Wat vinden ze waardevol om te doen en wat is hun levensmotto?  Dit keer spreken we met Dennis Kok (38) uit Lemelerveld. Hij is beroepsmilitair en actief bij het Veteranencontact Dalfsen.

Dennis woont met zijn vrouw en zoon in Lemelerveld, maar hij werd geboren in de buurt van Rotterdam. ‘Ik zal nooit mijn afkomst verloochenen. Ik kwam voor de liefde naar het oosten en de kazernes waren hier ook wat dichterbij. Mijn liefde voor het oosten, die is blijvend. Ik ben altijd blij hier weer terug te komen.’

Van betekenis zijn

Dennis wist al jong dat hij militair wilde worden, al had hij geen idee wat het werkelijk inhield. Hij was geïnspireerd door de promotiefilmpjes, maar hij kende niemand die echt gediend had. ‘Met z’n allen ergens voor gaan en de wijde wereld in’, zo zag Dennis Kok een baan bij Defensie. ‘Wat het betekende om op missie te gaan en van betekenis te zijn voor anderen, dat ontdekte ik pas veel later.’ De ouders van Dennis vonden het in eerste instantie maar niks dat hun zoon het leger in wilde. Maar ze gaven hun toestemming toen hen duidelijk werd dat het hem menens was. ‘Omdat ik was begonnen aan de mbo-opleiding elektrotechniek, werd ik ingedeeld bij de technische dienst. En ik ging ook meteen al voor een leidinggevende plek, dat zagen ze me wel doen.  Ik ging naar de Koninklijke Militaire School in Weert en werd groepscommandant van monteurs die een bepaald artilleriestuk in onderhoud hadden.’

Op missie gaan

Dennis kwam in 2000 op, of ‘in dienst’ in burgertaal. ‘Bosnië was toen actueel. Pas in mijn opleiding hoorde ik over missies. Door de verhalen van mensen die terugkwamen, werd ik nieuwsgierig naar het op missie gaan. Mijn eerste missie is me het meest bijgebleven. We kwamen ’s nachts aan. Ik weet nog hoe ik ’s ochtends de rits van de tent opendeed en dacht: ‘Nu ben je er. Je hebt je hiervoor opgewerkt en nu is het voor het echie.’ Het was heftig en intens. Je bent op missie vierenhalve maand 24 uur per dag samen: je eet, slaapt, doucht, sport en werkt samen. Dat verbroedert. Je kent iedereen en je weet dat je het met elkaar moet doen. Dat groepsvormingsproces is heel gaaf om mee te maken.’

Mensen helpen

‘Het gaat bij een missie om de mensen te helpen die het minder hebben dan jij.  Ik ben opgegroeid in vrede en veiligheid en dat wil je als militair op missie overbrengen. En dan met een goed gevoel weggaan. Als je in zo’n gebied geweest bent, dan zie je wat oorlog doet met mensen. De eerste paar maanden na een missie koester je alles wat Nederland heeft. Dan is alles relatief.’ Dennis is vier keer op missie geweest. Drie keer naar Afghanistan en een keer naar Mali. Inmiddels is hij munitietechnicus. ‘Voor dat werk ga ik nu per jaar zo’n twintig weken op reis. Ik ben voor kortere periodes van huis, dat is voor het gezin beter te behappen. ‘

Herdenken op 4 mei

Iedere militair die op missie is geweest, wordt ‘veteraan’ genoemd. ‘Als een militair z’n ‘nette pak’ aan heeft, dan zie je aan de medailles hoe vaak iemand op missie is geweest en waar. Ik ben lid van het Veteranencontact Dalfsen. Pien Zielman, zij werkt bij de Koninklijke Marechaussee, vroeg me erbij. We komen een paar keer per jaar bij elkaar. Dan doen we de voorbereiding van de 4 mei bijeenkomst, waar wij als veteranen hand- en spandiensten verlenen. De herdenking op 4 mei is voor ons, militairen, enorm belangrijk. In Afghanistan zat ik in de draagploeg. Ik heb de kist gedragen van twee collega’s. Dat is het enige en het laatste wat je voor ze kunt doen. Dat vergeet je nooit meer. Zij zijn gestorven voor de vrijheid van anderen. Dat herdenk ik op 4 mei.’

Veteranencontact

‘Eens per jaar hebben we een veteranen-contactdag. Dan praten we met veteranen uit Dalfsen bij. Daar zijn ook veteranen die bijvoorbeeld in Libanon en Bosnië hebben gezeten. We praten gemakkelijk met elkaar, we spreken dezelfde taal en hebben veel raakvlakken. Het zou fijn zijn wanneer meer jongere veteranen zich bij ons aansluiten, Pien en ik zijn de jongsten. Terwijl er in de gemeente Dalfsen toch echt meer veteranen zijn. Ervaringen met elkaar delen vind ik waardevol. Maar minstens zo belangrijk vind ik dat wij als veteranen ondersteuning kunnen blijven bieden aan de 4 mei herdenking. Want vrijheid is niet vanzelfsprekend. Er zijn mensen die er letterlijk voor vechten en daarvoor hun leven laten. Daar denk ik aan, ieder jaar weer.’

Ben jij veteraan en wil je wel eens wat meer weten over het veteranencontact? Stuur een mail aan:

veteranencontactdalfsen@gmail.com


Foto: Dennis Kok 

Pagina opties

Door een storing kunnen op dit moment geen pasfoto's worden gemaakt in het gemeentehuis Dalfsen.

Sluit venster